Zabrana o Zmierzchu






Seria Wodospady Cienia rozwija się z każdym kolejnym tomem. Numer jeden w pewnym sensie mnie rozczarował i gdyby nie wrodzona ciekawość, z pewnością nie sięgnęłabym po kolejne książki z cyklu. Na szczęście ryzyko się opłaciło, numer dwa mile mnie zaskoczył, dzięki czemu nie mogłam doczekać się następnej części, w której może choć trochę zostanie nam przybliżona zagadka pochodzenia głównej bohaterki Kylie.

Nastolatka oczekuje odwiedzin swych dziadków ze strony biologicznego ojca i ma nadzieję, że udzielą jej informacji mających kluczowe znaczenie z jej zdolnościami. Poza sprawami pochodzenia głowę Kylie zajmują sprawy sercowe. Ciągle jest niepewna swoich uczuć do dwóch chłopców, Lucasa i Dereka. Obaj są dla niej ważni, jednak splot wydarzeń sprawi, iż zbliży się do wilkołaka, który będzie dla niej wsparciem w wielu sytuacjach. Niestety cień na ich relacje będzie padał ze strony koleżanki z watahy, Fredericki, usilnie starającej się przeszkodzić w relacjach między dwojgiem obozowiczów.
W dodatku Kylie znowu zacznie ukazywać się duch kobiety, przekazując niepokojące wieści w postaci jednego zdania. Co najdziwniejsze, zjawa nie będzie umiała powiedzieć, kim jest i od kogo są wieści. Z każdym dniem będzie odczuwalne coraz większe zagrożenie, tylko kto tym razem zaatakuje i kto padnie ofiarą? Czy Kylie uda się zapobiec nieszczęściu? Dzięki dwóm przyjaciółkom z domku codzienne troski będzie łatwiej znieść. Jak zawsze poczucie humoru Mirandy i Delli rozładuje wiele napięć. Dziewczyny mimo różnic będą potrafiły zgrać się i nawzajem wspierać w trudnych chwilach.
Nie mogłam się doczekać kolejnej części, bardzo byłam ciekawa dalszych losów nastolatków, do których bądź co bądź już się się przywiązałam. Sprawa z Kylie w pewnym sensie zaintrygowała mnie. Wiele było tropów, a każdy z nich zostawiał więcej pytań bez odpowiedzi. W obozie panuje już nieco inna atmosfera wśród młodzieży. Wszyscy wydają się bardziej ze sobą zżyci, co nie oznacza, że zabraknie konfliktów. Zwłaszcza na polu uczuciowym, gdzie w grę będzie wchodziła zazdrość.
 
Autorka bliżej nakreśla czytelnikowi postać Perry'ego, zmiennokształtnego, który darzy uczuciem koleżankę z domku Kylie, czarownicę Mirandę. Oboje kochają się, niestety w wyniku sytuacji, jaka miała miejsce w drugim tomie, ich uczucie zostało wystawione na próbę. Kylie, mając własne problemy, w ramach odskoczni postanawia pomóc tej dwójce, więcej czasu spędza z Perrym, który, jak się okazuje, nie jest taki zły. Oczywiście ma swoje za uszami, jednak przy bliższym poznaniu okazuje się dobrym kolegą ze smutną przeszłością, o której tak naprawdę wie niewiele osób. Wiele razy poczujemy dreszcz niebezpieczeństwa, owieje nas chłód podczas przybycia kolejnego ducha, zaś wyprawa na cmentarz okaże się czymś naprawdę ryzykownym. W przypadku Kylie, oczywiście.
Porównując dotychczas wydane publikacje serii, muszę powiedzieć, że od drugiej poziom wzrósł. Nie żeby Zabrana o zmierzchu  powaliła mnie na kolana, jednak ma klimat, dzięki któremu czyta się naprawdę lekko i z zaciekawieniem, losy nastolatków na tyle wciągają i zajmują, że ze zniecierpliwieniem czeka się na kolejne odsłony. Niestety chwilami bardzo irytowała mnie postawa Kylie, jej ciągłe wyszukiwanie sobie problemów męczyło i bywało nużące. Typ męczennicy połączonej z matką Teresą, oczywiście udającą, że przecież ona nikomu nie pomaga, to tylko wychodzi tak przez przypadek.
Dodatkowo były chwile, kiedy miałam wrażenie, że już nigdy nie otrzymamy rozwiązania na większość zagadek, dzięki pojawieniu się nowej postaci całość zyskała, było to bardzo dobrym zabiegiem ze strony autorki. Miłosny trójkąt dalej gra pierwsze skrzypce, jedni  kibicują Derekowi, drudzy Lukasowi. Osobiście bardziej przychylnym okiem spoglądałam w stronę półelfa, który wydawał się, według mnie, bardziej naturalny. Ciekawe, jak zostanie zakończona sprawa dwóch młodzieńców. Koniec może mnie nie do końca zaskoczył, ale sprawił, że oczekuję na ponowne spotkanie z Wodospadami Cienia.
 
 
Tekst stanowi oficjalną recenzje na stronie redakcji Essentia

17 komentarzy :

  1. Mam za sobą dwa pierwsze tomy. Drugi mnie rozczarował i to bardzo, dlatego obawiam się tej trzeciej części. Na pewno przeczytam, tylko nie wiem kiedy... chce się w końcu dowiedzieć czym główna bohaterka jest ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dowiesz się na ostatniej stronie, w ostatnim zdaniu :D

      Usuń
  2. A kolejna część już niebawem - już w marcu! :D

    OdpowiedzUsuń
  3. Jak na razie mam za sobą jedynie dwa tomy, ale bardzo miło myślę o tej serii... Arcydzieło to bynajmniej nie jest, ale przynajmniej lektura sprawia przyjemność :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Raczej nie dla mnie, nie mam ochoty na rozpoczynanie długich serii.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Rozumiem, sama jestem na nie, jeżeli chodzi o zaczynanie nowych serii.

      Usuń
  5. Mnie pierwsza też odrobinę rozczarowała, ale dałam jej szansę, znaczy serii i nie żałuję. Nie jest jakaś powalająca, ale ciekawa i zabawna ;)

    OdpowiedzUsuń
  6. Nie mówię nie tej serii, ale jak na razie odpuszczę - może kiedyś.

    OdpowiedzUsuń
  7. Czytałam całą serię i ja mio wspominam ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. Mam za sobą dwa tomy i bardzo mi się podobały, więc po trzeci też muszę niebawem sięgnąć. ;)

    OdpowiedzUsuń
  9. Wiesz, Aguś, że nie moja to bajka, ale dobrze, że Ty się nie rozczarowałaś;)

    OdpowiedzUsuń
  10. Czytałam pierwszy tom tej serii i bardzo mi się podobał, dlatego z przyjemnością zapoznam się z kolejnymi częściami tego fascynującego cyklu.

    OdpowiedzUsuń
  11. jakoś nie przepadam za tą trylogią. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To nie jest trylogia z tego co się orientuje to na pewno jest 5 tomów :) czwarty wyjdzie teraz wiosną a piąty nie pamiętam;)

      Usuń
  12. To chyba nie jest typ książki dla mnie.
    www.rozdzial5.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Copyright © Niekończące się Marzenia - kobiety o literaturze . Wszelkie prawa zastrzeżone. Szablon stworzony z przez Blokotka